Voorbereiding

Ik had de smaak in 2008 te pakken gekregen. Toen was ik bijna twee maanden vrijwilliger in Peru en Cambodja tijdens een reis rond de wereld. Ik kwam terecht in een voor mij onbekende maar kruidige mix van vreemde culturen, en het proefde naar meer. Reportages maken mét mensen en vooral: over mensen, da’s nog eens wat anders dan promotiefilmpjes in België maken.

Het beviel me, en ik kreeg de kans om het in 2009 over te doen. Toen werd ik 1 maand opgenomen in het team van VVOB Ecuador, waar ik opnieuw aan de slag ging met camera, microfoon en montageset. We trokken het Andesgebergte in en gingen filmen in afgelegen schooltjes. We registreerden hoe gemotiveerde leerkrachten met heel weinig middelen en wat ondersteuning van het nieuwe onderwijsmodel – naar Belgisch model (!) – mooie resultaten boekten.

Maar dat was allemaal een spel. Ik ging, werkte een beetje, en kwam na een maand weer terug met mooie verhalen.

Het werd serieus toen ik besloot deel te nemen aan de infocyclus van de BTC, de Belgisch Technische Coöperatie. Ik was er de oudste deelnemer, maar wist in vergelijking met vele anderen weinig af van bijvoorbeeld het IMF of de vrijhandelsakkoorden. Tussen die groep van honderd participanten gonsde het voortdurend van de werkaanbiedingen die deze of gene had gevonden op het internet. Bijna iedereen wilde naar het buitenland vertrekken, zoveel was duidelijk.

Iemand toonde me een vacature bij Broederlijk Delen. Dat was op zaterdag 22 mei 2010. Een gastdocent ging net beginnen aan zijn uiteenzetting over HIV-AIDS. Ik heb die les niet goed opgelet.

Het werd helemaal serieus toen ik mijn handtekening zette onder dat contract bij Broederlijk Delen. Ik zal in Haïti coöperant worden bij GMA, Groupe Médialternatif, en zal er vooral de audiovisuele afdeling van dit mediabedrijfje ondersteunen. Wat dat concreet inhoudt? Mag ik u dat later vertellen? Eerst nog even maken dat ik alles hier in België netjes aan kant krijg, want veel tijd rest me niet.

13 oktober is de dag. Dan vertrek ik naar Haïti. Dat is nog 34 keer slapen…

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | Een reactie plaatsen